Gamen met een knuffel II

Weten jullie nog dat ik beloofde dat jullie een code voor de Webkinz site zouden krijgen, zodat jullie ook kunnen gamen met een knuffel? We schamen ons hier allemaal wel een beetje, want die belofte was in april. En de knuffel voor jullie was al dezelfde maand in huis. Maar hij kwam maar niet op mijn blog. Maar beter dan laat dan nooit zullen we maar zeggen. Op de foto zien jullie de knuffel. Het is de witte poes. Hij heet Groenoogjeblauw, omdat zijn broertje - ook op de foto - twee verschillende ogen heeft. We hadden namelijk een extra poes met code gekocht, omdat jullie zolang hebben moeten wachten. Maar helaas: door wat inloggehannes van mama zijn we de code van de oranje poes kwijt en kreeg de witte poes - eigenlijk heette die Sneeuwvlokje - de naam van de oranje poes. Heel gedoe dus:-) Anyway: je logt in op www.webkinz.com met inlognaam "Vondeltje" - van Vondelschool - en inlogcode "xandejong" en dan kun je gaan gamen met het witte Groenoogjeblauw:-) O ja, je kunt maar met 1 persoon tegelijk gamen met een code, maar jullie zullen het ook wel niet allemaal tegelijk doen. Veel plezier en laat me nog even weten of je het leuk vindt. Zo ja, dan kopen we nog een Webkinz voor jullie erbij. Ondertussen doet mama haar best om de oranje Snowie nog aan de praat te krijgen:-) Doei!!

Hail to the sunrise

Zo heet dit Indianenbeeld. Na de hoosbui vandaag geven we hem gelijk. Dat zullen jullie ook wel doen in Nederland met al dat rotweer. Het beeld staat halverwege de Mohawk trail. Dat is een oud Indianenpad naar de bergen, waar je in de winter kunt skien en in de zomer kunt raften, of allerlei Indianenspullen kunt kopen in winkels langs de weg. Het is er mooi, maar het is wel een eind rijden. Gelukkig had ik mijn Nintendo bij me:-)

PS: Bus is weer een heel stuk opgeknapt.

Summer camp

... het zit er weer op. Dan doen ze hier in Amerika om die hele lange zomervakantie door te komen. Je hebt allerlei kampen, sport-, theater- of zoals ik heb gedaan een farmkamp in Natick. Sommige kinderen gaan hele dagen. Ik alleen middagen. Het was heel leuk, in het begin. Dan is alles nieuw: baby bunnies verzorgen, geiten voeren, kippen in hun hok jagen om ze eten te geven, rivierkreeftjes vangen. Maar na drie dagen weet je het wel en wordt het toch een beetje zo als school. Iets dat moet, en dan is het toch iets minder leuk, hoewel ik wel leuke vriendjes heb gemaakt. Op de foto worden de geiten net gemolken toen papa me kwam halen. Een geit was zo blij dat hij op de rug van een meisje sprong. Ze schrok er erg van, want het was best een grote geit. Volgende week ga ik naar een zwemkamp bij de YMCA. Eigenlijk is dat geen echt kamp, want is het maar een uurtje per middag. Bovendien is zwemmen cool! Ik ga naar de guppy-groep. Ik ben junior-guppy af.

Tot gauw Annet en Domi!

Vanmorgen vroeg zijn ze vertrokken naar de andere kant van Amerika, naar Domi's zus. Jammer hoor. Het was heel leuk met ze. We hebben samen getrimd in het Cold Spring Park. Met de Star Wars laserzwaarden gevochten. Gezwommen in zee. Uit eten. Memory gespeeld. En nog veel meer. Ook hadden ze veel mooie verhalen over wat ze in de bergen hadden meegemaakt. Het mooist was het verhaal over een turtle. Ze waren bijna tegen hem aangereden, want het was een heel grote schildpad. Domi wees de afmeting van varken aan, zo groot. En hij stak de snelweg over. We hopen maar dat hij niet is aangereden, alle auto's op Annet en Domi's weghelft weken uit, maar hij moest nog de rest van de weg oversteken, maar of dat goed is gegaan konden Annet en Domi niet meer zien. Benieuwd wat ze nog meer meemaken in Amerika.

Bus is ziek

Bus was al een paar dagen niet lekker, maar omdat hij gewoon at, meeging om Vos uit te laten en zelfs op de kast sprong, dachten we dat het wel mee zou vallen. Toen hij zijn staart niet meer omhoog deed toen we hem aaiden, werden we bezorgd en vandaag zijn we met hem naar de dierenarts geweest. Mama was bang dat Bus zijn staart had gebroken, maar het was anders: hij was in zijn staart gebeten. Het kon van een eekhoorn zijn geweest, zei de dierenarts. Amerikaanse eekhoorns kunnen bijten als ze worden aangevallen. En we hebben al jammer genoeg twee dode eekhoorns in de tuin gehad. Konijnen kunnen ook bijten, maar omdat Bus alleen aan zijn staart gewond was, vond de dierenarts het meer waarschijnlijk dat Bus gevlucht was voor een groter beest. Een racoon, of misschien zelfs een coyote! Mama had er pas nog een gezien. De katten mogen nu niet meer naar buiten 's nachts. En Bus mag helemaal niet meer voorlopig. Hij moet 45 dagen binnen blijven, omdat je van een beet van een wild beest hondsdol kan worden. Bus had daar in Nederland prikken tegen gehad, maar toch. Hij is nu patient in de badkamer. Zijn staart is een stukje geschoren omdat hij daar geopereerd is. Hij heeft pillen om niet ziek te worden en drankjes tegen de pijn. Arme Bus!

Welcome neighbour cookie

Weer een schaaltje zelfgebakken welcome neighbour cookies. We kregen ze ook met pasen, dus dit schaaltje is wel een beetje laat na vier maanden, maar toch. Buren wonen tenslotte niet gelijk naastje zoals in Nederland, dus ik begrijp het wel. Leuk is het wel dat ze je cookies brengen als je in de buurt komt wonen. Heel anders dan in Nederland.

Annet eindelijk 27!

Voor de tiende keer is mijn tante Annet 27 geworden. Ik snap daar niks van, maar in elk geval was ze wel jarig. Domi ook, maar dan 20 dagen geleden. We hebben hun feestje in Amsterdam gemist, maar bij Legal Seafoods hadden we ons eigen feestje. Eigenlijk vind ik vis helemaal niet zo lekker. Maar Annet wel. En zij was jarig. Ik heb "macaroni cheese" gegeten. Tussendoor hielp ik Annet met haar "lobster". Hij was heel groot. Ik vond hem heel erg mooi eruit zien. Ik ontdekte dat ze een botte schaar en een kartelschaar hebben. Die heb ik meegenomen. Maar lobsters zijn vooral zielig. Als je naar de wc gaat in de Legal Seafoods dan zie je ze liggen. Op elkaar gestapeld, in een bak water. De scharen dichtgebonden. Dan zijn ze nog bruin. Op het bord zijn ze ineens rood. Heel gek.