9 Jaar

Yes jarig - 9 jaar - en zoals wel vaker de laatste jaren, vierde ik mijn verjaardag in NL, dit keer bij opa Wout en oma Gepke. Oma had het hele huis versierd met ballonnen, en er waren heel veel taartjes en kaarsjes. Maar eerst bij het ontbijt, kreeg ik mijn grote cadeau, een PSP van opa, oma, papa en mama en twee games erbij. Yes, ik wilde heel graag een PSP, veel mooier dan de nintendo. Opa Jan en oma Sjaan kwamen ook taart eten. Daarna ging ik met papa en mama vriendjes ophalen in Bussum, voor mijn verjaarsfeestje in Nemo. We hebben Kes, Joost en Matthijs opgehaald, en het was net of we elkaar gisteren voor het laatst hadden gezien. We hebben heel erg gelachen, slushies gedronken, en aan het eind van de dag patat met kroketten eten bij Cafe Amsterdam. Zo lekker waren die kroketten - je hebt ze niet buiten NL - dat ik er ook nog een als toetje heb genomen, in plaats van een ijsje. Jammer alleen dat mijn vrienden niet dichterbij wonen...

Shoppen in Amsterdam

Met Annet zijn we gaan shoppen in Amsterdam. Eerst lunchen met lego - Lego Castle, spookridders en paarden, heel cool - en kroketten, yes. Heel erg lekker. Daarna moesten we eerst mijn lego terugbrengen en toen zijn we met de tram naar het centrum gegaan, om een stuk te wandelen, want dat vinden grote mensen altijd fijn. Ik vond het ook wel leuk. We gingen eerst naar een een winkel met allemaal spullen voor in huis. De Frozen Fountain, volgens mama. Ze hebben daar veel gekke dingen. Mama kocht daar een gehaakt molentje met een speeldoosje over Amsterdam erin. En ik kreeg van Annet een vogellokmachientje. Het is een schroefje in een houtje en als je eraan draait krijg je allemaal verschillende piepjes. Daarna gingen we naar schilderijen van Noes kijken. Dat was een stukje verder op de gracht. Noes was er niet. Alleen een paar schilderijen van haar. Dat heet een expositie. Wij hebben ook een schilderij van Noes, een hondje. En Annet en Domi ook. Toen we weer buiten waren heeft papa nog geprobeerd een duif te redden. Het arme beest was in de gracht gevallen en kon er niet uit. Hij werd aangevallen door hele agressieve zwarte watervogels. Papa heeft terrasstoelen in het water gehangen. Als de duif erop was gaan zitten, was hij gered geweest, maar hij durfde niet. Heel zielig. Toen zijn we maar doorgelopen naar Kitch en Kitchen. Ook een hele leuke winkel, waar ze allemaal gekke plastic spullen verkopen. Van barbies tot stoelen en van maskers tot gekke opwindbeestjes. Daarna was het al erg laat en zijn we naar huis gegaan voor een zwaardgevecht met Domi.

Geboorteboom

Dit is mijn geboorteboom. Mama heeft hem als heel klein sprietje met nog een kastanje eraan uit de kade getrokken. Dat was in Amsterdam. Aan die kade lag onze woonboot. Het sprietje heeft ze in een pot gestopt en sindsdien verhuist hij steeds met ons mee. In Bussum heeft hij eerst voor ons witte huis gestaan en daarna voor het huis dat vandaag is verkocht. Steeds heeft Carl geholpen hem uit te graven. Nu was dat best moeilijk. De boom is al heel groot, langer dan papa en de wortels waren net zo lang. Carl, papa en mama zijn wel een uur bezig geweest om hem uit te graven. Nu logeert mijn geboorteboom bij Arja in de tuin, totdat hij meekan naar Engeland.

Flat Bulby in Amsterdam

Dit is heel cool. Weet je nog, het Flat Stanley project op mijn school? Nog even in het kort: Flat Stanley is een jongetje dat zo plat als een papiertje wordt doordat een grote plaat om hem valt. Voor hem is dat een voordeel, hij wilde altijd al reizen en nu kan dat heel makkelijk, per post. Alle kinderen in mijn klas hebben een Flat Stanley gemaakt, de mijne is blauw en heet Flat Bulby. Annet en Domi hadden hem vorige week op bezoek en ze hebben een heel leuk reisverslag aan mijn juf geschreven over wat Flat Bulby heeft meegemaakt in Amsterdam, compleet met foto's. Mijn juf heeft er nog niets over verteld, dat komt nog, ze vertelt altijd over de reizen van onze platte vrienden op onverwachte momenten, maar Annet had een kopietje van de brief naar ons gestuurd. Flat Bulby is op Annets werk geweest, bij de krant en hij heeft daar zelfs een stuk voor geschreven. Hij heeft ook de grachten gezien, heel Hollands, want ik denk dat hij steeds op het stuur van Annets fiets zit. Ik denk dat er maar weinig Flat Guys zijn die hebben gefietst:-) Op de foto's zie je hem op het fietsstuur zitten op de plek waar ik vorige week ook was: de Kermis op de Dam!

Savannah's Bowling Party

Vandaag werd Savannah zeven. Ze is mijn buurmeisje en zat vorig jaar bij mij in de klas. De meeste meisjes in mijn klas vind ik stom. De enige echt leuke zijn Kes, maar die zit in Nederland, en Savannah dus. Ik mocht op haar feestje komen. We gingen naar een Bowling Alley. Daar was het heel donker, en alles was "glow in the dark". Bowlen is trouwens best leuk. Ik heb 1 strike gegooid. Alle kinderen op het feestje (er waren gelukkig nog 2 jongens) kregen lichtgevende schoenen aan en lichtgevend tape, zodat iedereen wist dat wij bij Savannah's party hoorden. Ik had mezelf helemaal ingetaped. Ook mijn gezicht - kijk maar op de foto. Daar zie je ook mama een foto maken. Papa en ik hebben haar vanavond op het vliegtuig naar Amsterdam gezet. Daar gaat ze naartoe voor haar werk. Papa en ik vliegen volgende week achter haar aan, want dan heb ik vakantie. Pas over 6 nachtjes slapen zie ik mama weer. Dat is heel erg lang. Ik mag gelukkig bij papa in bed slapen.

Annet eindelijk 27!

Voor de tiende keer is mijn tante Annet 27 geworden. Ik snap daar niks van, maar in elk geval was ze wel jarig. Domi ook, maar dan 20 dagen geleden. We hebben hun feestje in Amsterdam gemist, maar bij Legal Seafoods hadden we ons eigen feestje. Eigenlijk vind ik vis helemaal niet zo lekker. Maar Annet wel. En zij was jarig. Ik heb "macaroni cheese" gegeten. Tussendoor hielp ik Annet met haar "lobster". Hij was heel groot. Ik vond hem heel erg mooi eruit zien. Ik ontdekte dat ze een botte schaar en een kartelschaar hebben. Die heb ik meegenomen. Maar lobsters zijn vooral zielig. Als je naar de wc gaat in de Legal Seafoods dan zie je ze liggen. Op elkaar gestapeld, in een bak water. De scharen dichtgebonden. Dan zijn ze nog bruin. Op het bord zijn ze ineens rood. Heel gek.

Big lobster

Ook in Plymouth kun je overal lobster eten. Hier sta ik er in eentje. In Boston zijn overal lobster restaurants aan de haven, zoals de 'barking lobster'. Mama vindt dat grappig. 'Net als de 'blaffende vis' in Amsterdam, zegt ze dan. Ik vind het zielig. Die lobsters in restaurants hebben plakbandjes om hun scharen en ze zitten in een aquarium. De kok tilt ze altijd gelijk uit het water als ik langsloop, maar ik wil ze helemaal niet zien. En ik wil er helemaal niet aan denken wat er nog meer met die beesten gebeurt in het restaurant. Voor mij geen vis en liefst ook geen vlees, maar in een neplobster staan vind ik wel ok.

Nieuw Amsterdam

Helemaal aan het eind van de metrolijn van Manhattan ligt Battery Park. Dat is 's avonds heel mooi - er staat een standbeeld met Nederlandse woorden. Nederlanders hebben de eeste gebouwen neergezet op Manhattan en New York heette toen nog Nieuw Amsterdam. Dat is al heel lang geleden, maar wel grappig dat het daar toch een beetje op Nederland lijkt. De haven lijkt stiekem toch een beetje op Rotterdam en het gebouw op Staten Island heeft dezelfde torentjes als Hotel New York, vind ik. Hiervandaan kon ik het vrijheidsbeeld zien! Niet zo groot als ik dacht, maar wel heel mooi.

Subway

New York is veel groter dan Amsterdam. Je kunt er wel lopen, maar na een tijdje ben je echt moe. Gelukkig hebben ze er ook een metro. We hebben alles met de metro gedaan. Ons hotel was op Union Square - een heel gezellig plein. Daarvandaan gingen we naar Central Park, Times Square, maar ook naar 'Little Italy'. Dat betekent klein italie - daar zijn heel veel restaurants en daar is de pizza pepperoni heel lekker. Hier zit ik met mama in de metro. In little italy heb ik net een citroenijsje gekregen.

I Amsterdammer

Vandaag is de 'luchtvracht' aangekomen. Een stuk of 20 dozen met spullen uit Bussum. Er waren heel veel dozen met speelgoed. Vooral knuffels - mijn hele bed ligt vol. Verder zijn alle keukenspullen er en hebben we al onze kleren weer. De rest komt over een paar weken, met de 'zeevracht'. De keuken ziet er alweer een beetje uit zoals in Bussum. Mama heeft een ingelijste kaart boven het keukenraam gehangen. I Amsterdammer. Dat ben ik dus. Papa en mama zijn gewoon Rotterdammers. Ik ben de enige echte Amsterdammer hier.