Witte eekhoorn

Bij de kerk van Dorking woont een white squirrel. Ik had nog nooit een witte eekhoorn gezien, maar naast ons huis woont er gek genoeg nog een - familie? - maar die zien we niet zo vaak. Het spookje op het kerkhof zien we wel regelmatig. We lopen namelijk vaak over het kerkplein en kerkhof als we de auto in Dorking hebben geparkeerd. Dat is een leuke route om te lopen. De eekhoorn scharrelt dan regelmatig onder de bomen tussen de grafzerken op het gras. We hebben al vaker geprobeerd een foto van hem te maken, maar altijd als we de camera willen pakken, komen er net andere mensen aangestampt en dan rent hij weg. Maar nu dus niet. Gelukt.

Eekhoorn heeft honger II

Terwijl ik mijn nieuwe Zelda spel speelde vanmorgen, zat er aan de andere kant van de ruit een eekhoorn. Hij at de laatste pumpkin. De hele grote pompoen die buiten stond is helemaal door eekhoorns opgegeten. En ook de appels van 'apple picking' zijn meegenomen. Mama had ze allemaal op de tafel buiten gelegd en ze zijn allemaal weg, op, of wat eekhoorns er dan ook mee doen. Deze eekhoorn was zo gulzig dat hij wat later met pumpkin en al van tafel viel. Daardoor is de pumpkin er nog steeds, want hij zit klem tussen de tafel en het raam.

Eekhoorn eet pumpkin

Heel veel mensen hebben nu pompoenen in de tuin liggen. Pumpkins heten ze in het Engels. Ze liggen in de tuin als Halloweenversiering. Het is denk ik nog te vroeg om pompoenen uit te hollen en een gezicht te geven met een lichtje erin. Dat zie je in winkels en tijdschriften. Dat gebeurt waarschijnlijk over 2 weken als het Halloween is. Onze pompoen zit wel vol gaten. Niet door ons. Door beesten dacht mama. Nu weten we door welk beest. Eekhoorns bijken pompoenen te eten. Het bewijs zie je hier. Nooit geweten dat eekhoorns pompoen lusten.

Not moose, a bear!

Nou had ze al een coyote gezien, en een rabbit, racoon, eekhoorn en een hert, maar moose stonden nog hoog op het verlanglijstje van mama. De eerste dagen van de vakantie gingen we naar de White Mountains - weinig wit hoor, in vergelijking met de Mont Blanc vorig jaar - wel heel veel watervallen, spannende grotten en misschien wel moose. We zijn eerst naar de Lost River geweest. Mooie naam vind ik. Over de kloof met waterval zijn allemaal bruggen gebouwd en er zijn heel veel grotten die je kunt bezoeken. Alle grotten hebben namen. De spannendste was de lemon squeezer. Zo krap dat hele dikke mensen er niet doorheen kunnen, maar wij wel:-) Kruipend op ons buik, dat dan weer wel. En daarna wilde mama moose zien. Bij dusk en dawn kan dat, las ze in de reisgids. Dus wij bij dawn het bos in. Geen moose in sight, wel dacht papa na tien minuten lopen dat hij iets zag kijken naar ons. "Daar", wees hij. "Boven tussen de bomen, iets met oren." Mama keek ook, zoomde in met de camera en schrok. "Een beer," fluisterde ze. "Wegwezen!" Er zitten zwarte beren in Amerika en ook in de White Mountains. En wij hebben er een gezien. Gelukkig deed hij niks. Stoer is het wel.

Bus is ziek

Bus was al een paar dagen niet lekker, maar omdat hij gewoon at, meeging om Vos uit te laten en zelfs op de kast sprong, dachten we dat het wel mee zou vallen. Toen hij zijn staart niet meer omhoog deed toen we hem aaiden, werden we bezorgd en vandaag zijn we met hem naar de dierenarts geweest. Mama was bang dat Bus zijn staart had gebroken, maar het was anders: hij was in zijn staart gebeten. Het kon van een eekhoorn zijn geweest, zei de dierenarts. Amerikaanse eekhoorns kunnen bijten als ze worden aangevallen. En we hebben al jammer genoeg twee dode eekhoorns in de tuin gehad. Konijnen kunnen ook bijten, maar omdat Bus alleen aan zijn staart gewond was, vond de dierenarts het meer waarschijnlijk dat Bus gevlucht was voor een groter beest. Een racoon, of misschien zelfs een coyote! Mama had er pas nog een gezien. De katten mogen nu niet meer naar buiten 's nachts. En Bus mag helemaal niet meer voorlopig. Hij moet 45 dagen binnen blijven, omdat je van een beet van een wild beest hondsdol kan worden. Bus had daar in Nederland prikken tegen gehad, maar toch. Hij is nu patient in de badkamer. Zijn staart is een stukje geschoren omdat hij daar geopereerd is. Hij heeft pillen om niet ziek te worden en drankjes tegen de pijn. Arme Bus!

Coyote gespot in de straat

Gisteren liet ik Vos uit met mama. De overbuurman, Paul wees ons een enorme roofvogel aan die recht tegenover zijn huis laag in een boom zat. Een hawk zei hij. Die pakt konijnen en ook kleine hondjes, zei hij en hij wees op Vosje. 'Be careful.' Hij zag wel meer rond zijn huis. Vorig jaar stond er een moose in zijn achtertuin. Een MOOSE!! Dat zijn hartstikke grote beesten. En ja, coyotes zijn er ook. ZIj lusten ook best een hondje of een kat hadden we al gehoord. Maar overdag zie je ze nooit. Wel af en toe een racoon, en verschillende soorten eekhoorns, herten en zelfs een bever. 's Avonds is het pas coyotetijd en mama zag er een gisteren. Rond middernacht liet ze Vos nog een keer uit. Bus wandelde mee. Ze vertelde dat vlakbij huis de hond en de kat ineens bleven staan en achterom keken. Dus keek ze ook en toen zag ze een herdershondachtig beest, grijzig van kleur, de weg oversteken. Van bos naar bos. 'Definitely a coyote', zei de buurvrouw vandaag. 'They walk here during the night.' Je kunt ze dan zelfs horen huilen. Gelukkig slaap ik dan.

Wild Baby Rabbit

Vanavond had ik er ineens een huisdiertje bij. Bus en Bo slopen over het balkon. Bo had een klein konijntje in zijn bek. Echt heel zielig, maar het konijntje had niks. Het is echt heel lief. Gelukkig liet Bo het meteen los toen we naar buiten kwamen. Het konijntje bleef doodstil zitten. Ik vind het heel zielig - hij is ineens weg bij zijn mama. Op internet hebben papa en mama gezocht wat we moeten doen. Gelukkig is het ouder dan twee weken, want zijn oogjes zijn open. Wanneer hij morgen nog leeft gaan we hem verzorgen voor 3 weken - daarna zetten we hem weer uit in het bos verderop. Als hij ziek is laten we hem ophalen door de boswachter. Echt heel spannend. We hebben nu al eekhoorns, wasberen en konijnen in de tuin gezien.

Bo heeft honger

Whiskas verkopen ze hier alleen bij 'de Rus'. De Waban Market heet onze supermarkt, en daar werken alleen maar Russen. Dat is de enige plek waar we soms Whiskas kunnen kopen. Het liefst zou Bo natuurlijk een vogel eten, of nog liever, een eekhoorn. Die lopen soms heel dicht langs het raam, over het terras. Bo wordt dan helemaal gek. Vos trouwens ook - die rent ze door het bos achterna. In de straat zag ik vandaag een dode wasbeer. Die was tijdens de storm uit een boom gewaaid denk ik. Ik vind het heel erg zielig.