Leith Hill

Tussen mijn school en ons huis ligt Leith Hill. Dat is een heuvel waar je op kunt klimmen - heel zwaar - en op de top staat een oude toren. Daar zijn we op geklommen. Als het heel mooi weer is, kun je London zien liggen in de verte en soms zelfs de zee. Leith Hill is verder bos. Er zitten heel veel herten. Mama en Annet - die was hier een pas een nachtje - zagen toen ze van mijn school kwamen een hertje langs de kant van de weg liggen. Het was aangereden. De dader was doorgereden. Een mevrouw heeft de bambi naar een dierenarts gebracht. Annet en mama hebben haar geholpen het hertje in haar achterbak te leggen. Hoe het met het hertje is afgelopen weten we niet. Zielig hoor, maar zo wonen we nu. Weer in de bossen. Nu niet met coyotes erin, wel met herten en vossen. En heel veel kleine smalle weggetjes, waar mensen best hard overheen rijden. Mama vindt het best eng.

Bo is a star

Vanmorgen mocht ik een uur later naar school, omdat ik zo moe was. Gisteravond kon ik niet in slaap komen, omdat recht voor onze deur, op het grasveldje met het bankje, een film werd gemaakt. En dat duurde zeker tot 12 uur 's avonds. De straat was afgezet door de politie. Er waren fog machines, grote lichten en veel geroep van een man. "Cut", riep hij en nog veel meer. Van een politieman hoorden we dat er een documentary werd gemaakt over de civil rights. HIj legde me uit dat zwarte mensen vroeger niet naar dezelfde school mochten als witte. En ze mochten ook niet naar de bowlingbaan. Dat waren ze aan het filmen. We zagen vier zogenaamde agenten die met nepgeweren richting bosjes aan het schieten waren. Ook waren er een paar zwarte jongens die in de film studenten speelden. En Bo is ook gefilmd. Onze zwarte kat liep over het veldje toen ze begonnen met de opnames. Nu zijn katten hier ongewoon buiten. De meeste mensen houden hun poezen binnen uit angst dat ze door coyotes worden opgegeten. Dus de filmcrew reageerde heel enthousiast op Bo. Papa zag dat anders. "Bo als symbool van de Black panther movement." Hij legde uit dat die zwarte panters ook streden voor de rechten van zwarte mensen. Bo is nu een STAR!! Ik hoop dat hij op de movie te zien is als de film uitkomt.

Not moose, a bear!

Nou had ze al een coyote gezien, en een rabbit, racoon, eekhoorn en een hert, maar moose stonden nog hoog op het verlanglijstje van mama. De eerste dagen van de vakantie gingen we naar de White Mountains - weinig wit hoor, in vergelijking met de Mont Blanc vorig jaar - wel heel veel watervallen, spannende grotten en misschien wel moose. We zijn eerst naar de Lost River geweest. Mooie naam vind ik. Over de kloof met waterval zijn allemaal bruggen gebouwd en er zijn heel veel grotten die je kunt bezoeken. Alle grotten hebben namen. De spannendste was de lemon squeezer. Zo krap dat hele dikke mensen er niet doorheen kunnen, maar wij wel:-) Kruipend op ons buik, dat dan weer wel. En daarna wilde mama moose zien. Bij dusk en dawn kan dat, las ze in de reisgids. Dus wij bij dawn het bos in. Geen moose in sight, wel dacht papa na tien minuten lopen dat hij iets zag kijken naar ons. "Daar", wees hij. "Boven tussen de bomen, iets met oren." Mama keek ook, zoomde in met de camera en schrok. "Een beer," fluisterde ze. "Wegwezen!" Er zitten zwarte beren in Amerika en ook in de White Mountains. En wij hebben er een gezien. Gelukkig deed hij niks. Stoer is het wel.

Bus is ziek

Bus was al een paar dagen niet lekker, maar omdat hij gewoon at, meeging om Vos uit te laten en zelfs op de kast sprong, dachten we dat het wel mee zou vallen. Toen hij zijn staart niet meer omhoog deed toen we hem aaiden, werden we bezorgd en vandaag zijn we met hem naar de dierenarts geweest. Mama was bang dat Bus zijn staart had gebroken, maar het was anders: hij was in zijn staart gebeten. Het kon van een eekhoorn zijn geweest, zei de dierenarts. Amerikaanse eekhoorns kunnen bijten als ze worden aangevallen. En we hebben al jammer genoeg twee dode eekhoorns in de tuin gehad. Konijnen kunnen ook bijten, maar omdat Bus alleen aan zijn staart gewond was, vond de dierenarts het meer waarschijnlijk dat Bus gevlucht was voor een groter beest. Een racoon, of misschien zelfs een coyote! Mama had er pas nog een gezien. De katten mogen nu niet meer naar buiten 's nachts. En Bus mag helemaal niet meer voorlopig. Hij moet 45 dagen binnen blijven, omdat je van een beet van een wild beest hondsdol kan worden. Bus had daar in Nederland prikken tegen gehad, maar toch. Hij is nu patient in de badkamer. Zijn staart is een stukje geschoren omdat hij daar geopereerd is. Hij heeft pillen om niet ziek te worden en drankjes tegen de pijn. Arme Bus!

Coyote gespot in de straat

Gisteren liet ik Vos uit met mama. De overbuurman, Paul wees ons een enorme roofvogel aan die recht tegenover zijn huis laag in een boom zat. Een hawk zei hij. Die pakt konijnen en ook kleine hondjes, zei hij en hij wees op Vosje. 'Be careful.' Hij zag wel meer rond zijn huis. Vorig jaar stond er een moose in zijn achtertuin. Een MOOSE!! Dat zijn hartstikke grote beesten. En ja, coyotes zijn er ook. ZIj lusten ook best een hondje of een kat hadden we al gehoord. Maar overdag zie je ze nooit. Wel af en toe een racoon, en verschillende soorten eekhoorns, herten en zelfs een bever. 's Avonds is het pas coyotetijd en mama zag er een gisteren. Rond middernacht liet ze Vos nog een keer uit. Bus wandelde mee. Ze vertelde dat vlakbij huis de hond en de kat ineens bleven staan en achterom keken. Dus keek ze ook en toen zag ze een herdershondachtig beest, grijzig van kleur, de weg oversteken. Van bos naar bos. 'Definitely a coyote', zei de buurvrouw vandaag. 'They walk here during the night.' Je kunt ze dan zelfs horen huilen. Gelukkig slaap ik dan.