Bus en Bo

Bus is inmiddels helemaal gewend hier. Ook aan Thumper. Hij is nog een beetje scared als hij van buiten komt en Thump op de trap zit. Zeker als Thump hard op hem afstuift. Dan durft hij niet verder. Maar heel vaak lopen ze gewoon langs elkaar heen. Met Bo is Bus natuurlijk beste vrienden. Bo is de oom van Bus. Bus is de kat met het gele bandje en Bo met het rode. Ze liggen vaak in de keuken nu de cooker weer aanstaat. Met de cooker kun je koken, maar het is ook onze verwarmingsketel. Dus de katten vinden het lekker om bij de kachel te liggen. Lekker naast elkaar voor kachel. Of op tafel voor de kachel. Kunnen ze gelijk zien wat voor eten er wordt gemaakt. En Thump is ook veel beter in de gaten te houden van bovenaf. En de katten kleuren ook heel mooi bij onze pumpkins. Zelf gekweekte pumpkins, uit eigen tuin!

Kattenluik van Bus

Onze kat Bus durfde eerst helemaal niets in huis. Bang van onze grote zwarte hond, Thumper. Het is heel gek. Thumper is bang van onze andere kat, Bo, die er hetzelfde uitziet als Bus, ook zwart. Maar Thumper ziet het verschil. Hij is totaal niet bang van Bus. Hij wil hem niks doen, maar Bus vindt Thumper eng. En als Thumper enthousiast achter Bus aanspringt, is Bus doodsbang. Maar nu heeft hij een oplossing om Thumper te omzeilen. Thuis blijft hij hoog. Hij loopt en springt via tafels en stoelen door het huis. En naar buiten gaat hij nu via een bovenraam. Via dat raam springt hij op de conservatery, zoals een serre heet in het Engels. Bonk hoor je dan. En dan zie je Bus van onderaf.

.........bange Bus

Zo ligt Vos....

...als het koud is. Ze ligt dan lekker voor de verwarming. Vlakbij de eettafel in de keuken. Dat doe ze pas als ze helemaal gestoofd is voor de warmteblazer onder het fornuis. Dan hangt ze daar half zittend voor met haar neus op de grond. En als ze dan helemaal gloeit, gaat ze languit op de plek van de foto liggen. Dat doet ze alleen als Bo er niet is. Met Bo heeft ze altijd ruzie. Als Bus er ligt is er niets aan de hand. Vos en Bus zijn vrienden. Dat komt denk ik, omdat Bus nooit echt bij ons wil zijn. Bo wel en dan is Vos jaloers. Dan gromt ze. Bo slaat dan zijn klauwen uit. Van echt vechten komt het bijna nooit, gelukkig.

Grafstenen in de tuin

In de tuin staat ons kerkhof. In huis waren al spinnen, skeletten en vleermuizen en nu hebben we buiten grafstenen. Nep natuurlijk, maar wel leuk. We hebben ook vleermuizen, een skelet, een afgehakte arm en een paar spoken hangen. Andere mensen hebben ook namaak zwarte katten in de tuin gezet. Maar dat hoeven wij niet te doen. Wij hebben Bus en Bo.

Red Sox Pinhata

Papa ging deze week naar zijn eerste Red Sox wedstrijd - ik ben best jaloers, maar hij heeft beloofd dat we binnenkort met z'n 3tjes gaan - en ik ben vandaag naar mijn derde birthday party geweest. Dit keer van Nayleth, een meisje uit mijn klas. Ze vierde het in het Children's Museum in Boston. Dat lijkt op Nemo in Amsterdam, maar dan helemaal voor kinderen van mijn leeftijd. En papa en mama vonden het ook leuk. Eerst was er een magician. Hij toverde een duif en een konijn uit pannen. Dat was geweldig. Daarna pizza en taart eten en toen was het 'hit the Pinhata'. Op de foto zie je een Pinhata. Het papieren beest van Nayleth was een beetje meer pink. Alles was pink, haar kleren, het tafelkleed en de taart. Meisje houden van pink. De Pinhata werd opgehesen aan een touw en daarna moesten we er om de beurten op slaan met een stok. Best wel gek eigenlijk om zo'n mooie knuffel te meppen. Maar toen hij kapot ging, viel er allemaal snoep uit zijn lijf. Net als het Pinhata-spel van de X-box, want daarbij moet je ook pinhata's slaan om snoepjes te krijgen. Op het verjaardagsfeest hadden we allemaal een zak om het gevallen snoep in te stoppen. En daarna mochten we spelen in het museum. Er is een enorme klimbaan tot in de nok van het gebouw, heel cool. En bellen maken, op de muziekinstrumenten van de Blue Man group slaan, op computerlichtjes dansen en nog veel meer. Het was een goed begin van de vakantie, want papa is ook vrij. Vanmorgen hebben we Vos, Bus en Bo naar de kennel gebracht. Vos heeft een kennel, waar nog 5 andere teckels zijn. Dus ze zal het best naar haar zin hebben. Morgen gaan we naar New Hampshire, naar Woodstock in de bergen. We gaan in een kloof wandelen en misschien wel moose zien. De echte vakantie begint dinsdag, dan gaan we naar San Diego!!! Legoland!!!! Ik tel de nachtjes:-)

Hail to the sunrise

Zo heet dit Indianenbeeld. Na de hoosbui vandaag geven we hem gelijk. Dat zullen jullie ook wel doen in Nederland met al dat rotweer. Het beeld staat halverwege de Mohawk trail. Dat is een oud Indianenpad naar de bergen, waar je in de winter kunt skien en in de zomer kunt raften, of allerlei Indianenspullen kunt kopen in winkels langs de weg. Het is er mooi, maar het is wel een eind rijden. Gelukkig had ik mijn Nintendo bij me:-)

PS: Bus is weer een heel stuk opgeknapt.

Bus is ziek

Bus was al een paar dagen niet lekker, maar omdat hij gewoon at, meeging om Vos uit te laten en zelfs op de kast sprong, dachten we dat het wel mee zou vallen. Toen hij zijn staart niet meer omhoog deed toen we hem aaiden, werden we bezorgd en vandaag zijn we met hem naar de dierenarts geweest. Mama was bang dat Bus zijn staart had gebroken, maar het was anders: hij was in zijn staart gebeten. Het kon van een eekhoorn zijn geweest, zei de dierenarts. Amerikaanse eekhoorns kunnen bijten als ze worden aangevallen. En we hebben al jammer genoeg twee dode eekhoorns in de tuin gehad. Konijnen kunnen ook bijten, maar omdat Bus alleen aan zijn staart gewond was, vond de dierenarts het meer waarschijnlijk dat Bus gevlucht was voor een groter beest. Een racoon, of misschien zelfs een coyote! Mama had er pas nog een gezien. De katten mogen nu niet meer naar buiten 's nachts. En Bus mag helemaal niet meer voorlopig. Hij moet 45 dagen binnen blijven, omdat je van een beet van een wild beest hondsdol kan worden. Bus had daar in Nederland prikken tegen gehad, maar toch. Hij is nu patient in de badkamer. Zijn staart is een stukje geschoren omdat hij daar geopereerd is. Hij heeft pillen om niet ziek te worden en drankjes tegen de pijn. Arme Bus!

Coyote gespot in de straat

Gisteren liet ik Vos uit met mama. De overbuurman, Paul wees ons een enorme roofvogel aan die recht tegenover zijn huis laag in een boom zat. Een hawk zei hij. Die pakt konijnen en ook kleine hondjes, zei hij en hij wees op Vosje. 'Be careful.' Hij zag wel meer rond zijn huis. Vorig jaar stond er een moose in zijn achtertuin. Een MOOSE!! Dat zijn hartstikke grote beesten. En ja, coyotes zijn er ook. ZIj lusten ook best een hondje of een kat hadden we al gehoord. Maar overdag zie je ze nooit. Wel af en toe een racoon, en verschillende soorten eekhoorns, herten en zelfs een bever. 's Avonds is het pas coyotetijd en mama zag er een gisteren. Rond middernacht liet ze Vos nog een keer uit. Bus wandelde mee. Ze vertelde dat vlakbij huis de hond en de kat ineens bleven staan en achterom keken. Dus keek ze ook en toen zag ze een herdershondachtig beest, grijzig van kleur, de weg oversteken. Van bos naar bos. 'Definitely a coyote', zei de buurvrouw vandaag. 'They walk here during the night.' Je kunt ze dan zelfs horen huilen. Gelukkig slaap ik dan.

Wild Baby Rabbit

Vanavond had ik er ineens een huisdiertje bij. Bus en Bo slopen over het balkon. Bo had een klein konijntje in zijn bek. Echt heel zielig, maar het konijntje had niks. Het is echt heel lief. Gelukkig liet Bo het meteen los toen we naar buiten kwamen. Het konijntje bleef doodstil zitten. Ik vind het heel zielig - hij is ineens weg bij zijn mama. Op internet hebben papa en mama gezocht wat we moeten doen. Gelukkig is het ouder dan twee weken, want zijn oogjes zijn open. Wanneer hij morgen nog leeft gaan we hem verzorgen voor 3 weken - daarna zetten we hem weer uit in het bos verderop. Als hij ziek is laten we hem ophalen door de boswachter. Echt heel spannend. We hebben nu al eekhoorns, wasberen en konijnen in de tuin gezien.

Bus en Vos

Toen we gisteren van de film terug kwamen lagen Bus en Vos samen op een kleedje. Grappig he? Bo en Vos achtervolgen elkaar veel, maar met Bus kan hij goed opschieten. Er zit nog wel een beetje ruimte tussen, maar ik denk dat ze over een tijdje echt tegen elkaar aan kruipen. Die knuffel heb ik zaterdag in het circus gekocht. Straks gaan we bij de Marathon kijken. Die is toch gewoon doorgegaan - het is nog steeds erg nat buiten en het waait hard.