Spelen bij Joost en Matthijs

Ik ben vorige week in Nederland geweest. Het was weer heel leuk om iedereen te zien. Het allerleukste vond ik het om met mijn vriendjes te spelen en om naar de Efteling te gaan. Ik was heel even op het schoolplein van de Vondelschool. Ik vond het wel heel jammer dat ik niet met iedereen kon spelen, omdat we maar 1 dagje in Bussum waren. Volgende keer wil ik ook weer met Lukas en Kes spelen, en alle anderen!

Angier: poetry and singing event

Vandaag heb ik op Angier (mijn school) gezongen en gedichten voorgedragen, samen met alle andere first graders. Vorig jaar vond ik het doodeng en verstond ik er helemaal niets van. Dit jaar vond ik het gaaf, al stonden er wel erg veel meisjes om me heen vandaag ;-) Op deze video zingen alle first graders het Angier lied. Wel heel anders dan de musicals op de Vondelschool in Bussum maar ook best wel leuk.

Marble Day

Yes, we did it. We hebben honderd marbles bij elkaar gespaard. Marbles zijn knikkers. Je kunt ze winnen door als klas goed je best te doen. Alle klassen verzamelen marbles, maar wij zijn de klas die als eerste honderd knikkers bij elkaar heeft. Als je er honderd hebt, vier je marble day. De klas mag dan kiezen wat er gebeurt die dag. Ik wilde extra math, want ik hou erg van rekenen. In de keuze van de anderen kon ik me ook wel vinden: pajama day and a movie. Iedereen kwam vandaag in pyjama naar school. Ook mochten we allemaal een kussen of stuffed animal meenemen om lekker te zitten tijdens de film. Ik had Sweal meegenomen, mijn zeehondenknuffel, die is zo groot dat hij ook gelijk een kussen is. Met Sweal en al mijn vriendjes heb ik Matilda gezien. Op school hadden we net het boek gelezen. Dat is van Roald Dahl en die meneer heeft hele mooie verhalen gemaakt. Thuis had ik al de GVR gehoord en Charley and the Chocolate factory. Nu dus Matilda. Ik moest nog wel denken aan het pyjama feest op de Vondelschool, toen we met z'n allen in een groot bed lagen. Dat was misschien nog wel leuker, want dat bed hadden we vandaag niet en er waren geen pannenkoeken, maar toch: pajama days are the best days!

Gamen met een knuffel II

Weten jullie nog dat ik beloofde dat jullie een code voor de Webkinz site zouden krijgen, zodat jullie ook kunnen gamen met een knuffel? We schamen ons hier allemaal wel een beetje, want die belofte was in april. En de knuffel voor jullie was al dezelfde maand in huis. Maar hij kwam maar niet op mijn blog. Maar beter dan laat dan nooit zullen we maar zeggen. Op de foto zien jullie de knuffel. Het is de witte poes. Hij heet Groenoogjeblauw, omdat zijn broertje - ook op de foto - twee verschillende ogen heeft. We hadden namelijk een extra poes met code gekocht, omdat jullie zolang hebben moeten wachten. Maar helaas: door wat inloggehannes van mama zijn we de code van de oranje poes kwijt en kreeg de witte poes - eigenlijk heette die Sneeuwvlokje - de naam van de oranje poes. Heel gedoe dus:-) Anyway: je logt in op www.webkinz.com met inlognaam "Vondeltje" - van Vondelschool - en inlogcode "xandejong" en dan kun je gaan gamen met het witte Groenoogjeblauw:-) O ja, je kunt maar met 1 persoon tegelijk gamen met een code, maar jullie zullen het ook wel niet allemaal tegelijk doen. Veel plezier en laat me nog even weten of je het leuk vindt. Zo ja, dan kopen we nog een Webkinz voor jullie erbij. Ondertussen doet mama haar best om de oranje Snowie nog aan de praat te krijgen:-) Doei!!

Watervulkaan

Wat hebben we daar in Bussum een lol mee gehad, weet je nog Joost, Teun en Jim? De vulkaan is meeverhuisd. In Amerika kennen ze de vulkaan niet zo, maar mijn vriendjes hier vinden hem net zo leuk. Hier speel ik met Ben. Het was heel cool. Ook lettterlijk, want het water uit de waterhose is ijskoud. Een waterhose is de waterslang, maar slang vertaal je als hose en niet als snake, zoals we eerst dachten tot more fun van mijn vriendjes moeder:-)

I'm not someone else

Wat echt heel mooi is is het schilderij dat is gekomen vandaag. Er staat 'I am not someone else' op en het is heel groot. Ik ben ook nog steeds dezelfde Xan als op de Vondelschool, maar toch ook een beetje anders. Het is elke dag leuker hier en op school doen we hele coole dingen. Ik mag ook een knuffel meenemen in de klas. Voor het zeeproject had ik een orca meegenomen, die echte walvisgeluiden maakt. Ben maakte tijdens muziekles stiekem het orkageluid, echt heel hard, en toen kreeg ik de schuld. Wat ook leuk is dat we warm eten tussen de middag. Vanmiddag heb ik Mais gegeten en eergisteren kregen we hot dogs. Lekker ongezond. O ja - Noes heeft het schilderij gemaakt. Gaaf he?

Gamen met een knuffel!

Op de foto zie je Flappie. Hij is mijn Webkinz-toy. Een toy is speelgoed. Je weet wel, van Toy Story. Dat betekent Speelgoed Verhaal. En Webkinz is ook een internetsite, waar je knuffel een eigen huisje heeft. Op de site zie je alle knuffels die je kunt verzamelen. Ze zijn echt cool en lief. Iedereen heeft ze op school.

Bij de knuffel zit een code waarmee je kunt inloggen op Webkinz.com. En dan komt je knuffel tot leven op internet. Het is een soort tamagotchi. Dat is een moeilijk woord voor een knuffel waar je voor moet zorgen. Anders gaat hij dood. Flappie heeft een eigen huis op Webkinz. Ik kan het huis steeds mooier maken en lekker eten kopen voor Flap in de Webkinz-winkel. Om geld daarvoor te krijgen, moet ik - heeeeel vervelend:-) - allerlei games doen, met heel veel levels. Het is echt heel leuk.

Ik vind het jammer dat jullie in Nederland niet met Webkinz kunnen spelen. Ze zijn alleen in Amerika te koop. Papa en mama hebben bedacht dat we een knuffel 'adopteren' voor de Vondelschool. Dan zetten we de naam en inlogcode met een foto van de knuffel op mijn blog - dan kunnen jullie er ook mee spelen. Meer hierover binnenkort.

Was ik maar Spiderman...

Vanavond in bed dacht ik dat ik een vallende ster zag. Dan mag je een wens doen. Ik wenste dat ik terug in Nederland was. Ik kneep mijn ogen dicht, maar toen ik ze opendeed was ik nog steeds in Amerika. Ik had natuurlijk een vliegtuig gezien, geen ster. Was ik Spiderman maar. Dan schoot ik een web, waarmee ik over de zee kon slingeren, naar huis. Ik zou zo graag weer met mijn vriendjes willen spelen, vriendjes die ik kan verstaan....

'Sweety French Fry'

Jee, alweer de tiende dag in Amerika. Deze week ging ik voor het eerst naar school hier. De school heet Angier en is ongeveer 800 meter van ons huis in Waban. Mijn juf is Miss Bruno. Ze heet Vicky, maar in Amerika mag je je juffie niet bij de voornaam noemen. De eerste dag, dinsdag, was heel spannend. Papa en mama mochten met mij in de klas de les volgen. Echt anders allemaal. Als je binnenkomt draai je het bordje met je naam erop om. Daarna pak je een kussen en een boek en ga je in de kring zitten. Als de bel gaat ruim je alles op, en dan gaan we de kalender verzetten. En alle dagen dat we al op school zitten tellen. Dat waren er meer dan honderd! Het gekste is dat alle kindjes gaan staan en dan trouw zweren aan de Amerikaanse vlag. Ik hoefde niet per se mee te doen gelukkig.

Woensdag was ineens heel anders. We kregen muziek en de muziekjuf ging keihard op de piano spelen enzo. Die dag ben ik maar een half dagje naar school gegaan. Donderdag was wel weer leuk. Ik had mijn eerste 'play date'. Dat betekent gewoon dat je een vriendje mee naar huis neemt om te spelen. Mijn vriendje heet Tommy. Hij komt ook uit Europa, uit Engeland. Wat echt cool is, dat hij op precies dezelfde dag geboren is als ik: 29 december 2000. Morgen gaan papa, mama en ik paasbrunchen bij Tommy en zijn ouders. Daar zijn ook nog meer kindjes uit mijn klas. Best leuk, ook al versta ik ze nog niet.

Vandaag ben ik met Mama, Papa en Vos naar Concord gereden. Daar kan Vosje vrij rondrennen en is het erg mooi (en ook erg koud). Ik noem Vosje 'Sweety French Fry'. Heel veel oude vrouwen noemen mij 'Sweety'. In het vliegtuig, in de supermarkt en ook de moeders op school. 'Sweety' betekent schatje. Ik noem Vosje altijd Schatje Patatje. In het Engels wordt dat 'Sweety French Fry', grappig he?

Laatste dag op de Vondelschool

Vandaag heb ik afscheid genomen van de klas. Vorige week waren we al met de hele klas en de juf naar de brandweerkazerne in Bussum gegaan. Vandaag kreeg ik een prachtig cadeau: een fotoboek waarin al mijn vriendjes me uitzwaaien. Iedereen heeft een tekening gemaakt, en van iedereen staat er een foto met mij op. Van de brandweerdag, de pyamaparty, het sinterklaasfeest of gewoon in de klas. Ik heb het boek een mooie plek gegeven in huis. Ik durf er niet goed in te kijken, want dan word ik een beetje verdrietig. Papa en mama zeggen dat dat vanzelf over gaat, als ik vriendjes krijg op mijn nieuwe school. Ik hoop dat dat lukt, want ik praat nog geen Engels.

Hotel New York

In Hotel New York, in Rotterdam, hebben we afscheid genomen. Iedereen was er. Opa (2x), oma (2x) en heel veel ooms en tantes. Het was echt heel druk. Ik was best wel verdrietig. Mijn vriendjes van de Vondelschool waren er. Bente, Mathijs, Teun, Jim, Luc en Lukas. Maar ook Nova uit Den Haag en Ruby en Danie Warman. Ik moest best wel huilen, maar gelukkig zie ik iedereen weer terug over een paar jaartjes. En opa en oma komen snel hierheen, logeren. Ik heb heel veel cadeautjes gekregen. Voor in het vliegtuig, maar ook voor gewoon. Het mooiste vond ik de verrekijker en de honkbalknuppel.