Mount Washington

We waren in de zomervakantie al in de White Mountains. Omdat het daar zo leuk is, hebben we opa Wout en oma Gepke er mee naartoe genomen. Natuurlijk zijn we eerst naar de Lost River gegaan om door de grotten te kruipen. Oma deed er ook een paar, heel stoer van haar. Geslapen hebben we in een hele leuke inn. Opa en oma hadden een cottage. Dat is een klein huisje met een bed, een balkon en schommelstoelen. Er waren heel veel kinderen om mee te spelen en 's avonds was er vuurwerk, omdat er iemand jarig was. Daarna mochten we buiten marshmallows roosteren. De volgende ochtend zijn we Mount Washington opgereden. Dat is de hoogste berg in het noorden van Amerika, bijna 2000 meter, zei papa. De weg omhoog is heel stijl en eng. Er zijn geen muurtjes, dus je kijkt zo in de afgrond. Oma vond het heel eng. Ik ook een beetje. Beneden was het lekker warm weer, boven vroor het zowat en er stond een keiharde wind. Daar hadden we eigenlijk geen kleren voor bij ons. Dus het was snel uit de auto, papa en ik op slippers en korte broek, rennen naar het restaurant met uitzicht. En na de hotdog deze snelle foto. Opa en oma hadden het te koud, die liepen al door. Daarna hebben we nog wat watervallen bezocht. Ik ben 1 keer echt in de beek gegleden, waardoor mijn broek nat was en mijn schoenen, en een keer bijna. Beren hebben we dit keer niet gezien, en weer geen moose. Arme mama. Next time maybe!

Not moose, a bear!

Nou had ze al een coyote gezien, en een rabbit, racoon, eekhoorn en een hert, maar moose stonden nog hoog op het verlanglijstje van mama. De eerste dagen van de vakantie gingen we naar de White Mountains - weinig wit hoor, in vergelijking met de Mont Blanc vorig jaar - wel heel veel watervallen, spannende grotten en misschien wel moose. We zijn eerst naar de Lost River geweest. Mooie naam vind ik. Over de kloof met waterval zijn allemaal bruggen gebouwd en er zijn heel veel grotten die je kunt bezoeken. Alle grotten hebben namen. De spannendste was de lemon squeezer. Zo krap dat hele dikke mensen er niet doorheen kunnen, maar wij wel:-) Kruipend op ons buik, dat dan weer wel. En daarna wilde mama moose zien. Bij dusk en dawn kan dat, las ze in de reisgids. Dus wij bij dawn het bos in. Geen moose in sight, wel dacht papa na tien minuten lopen dat hij iets zag kijken naar ons. "Daar", wees hij. "Boven tussen de bomen, iets met oren." Mama keek ook, zoomde in met de camera en schrok. "Een beer," fluisterde ze. "Wegwezen!" Er zitten zwarte beren in Amerika en ook in de White Mountains. En wij hebben er een gezien. Gelukkig deed hij niks. Stoer is het wel.

Red Sox Pinhata

Papa ging deze week naar zijn eerste Red Sox wedstrijd - ik ben best jaloers, maar hij heeft beloofd dat we binnenkort met z'n 3tjes gaan - en ik ben vandaag naar mijn derde birthday party geweest. Dit keer van Nayleth, een meisje uit mijn klas. Ze vierde het in het Children's Museum in Boston. Dat lijkt op Nemo in Amsterdam, maar dan helemaal voor kinderen van mijn leeftijd. En papa en mama vonden het ook leuk. Eerst was er een magician. Hij toverde een duif en een konijn uit pannen. Dat was geweldig. Daarna pizza en taart eten en toen was het 'hit the Pinhata'. Op de foto zie je een Pinhata. Het papieren beest van Nayleth was een beetje meer pink. Alles was pink, haar kleren, het tafelkleed en de taart. Meisje houden van pink. De Pinhata werd opgehesen aan een touw en daarna moesten we er om de beurten op slaan met een stok. Best wel gek eigenlijk om zo'n mooie knuffel te meppen. Maar toen hij kapot ging, viel er allemaal snoep uit zijn lijf. Net als het Pinhata-spel van de X-box, want daarbij moet je ook pinhata's slaan om snoepjes te krijgen. Op het verjaardagsfeest hadden we allemaal een zak om het gevallen snoep in te stoppen. En daarna mochten we spelen in het museum. Er is een enorme klimbaan tot in de nok van het gebouw, heel cool. En bellen maken, op de muziekinstrumenten van de Blue Man group slaan, op computerlichtjes dansen en nog veel meer. Het was een goed begin van de vakantie, want papa is ook vrij. Vanmorgen hebben we Vos, Bus en Bo naar de kennel gebracht. Vos heeft een kennel, waar nog 5 andere teckels zijn. Dus ze zal het best naar haar zin hebben. Morgen gaan we naar New Hampshire, naar Woodstock in de bergen. We gaan in een kloof wandelen en misschien wel moose zien. De echte vakantie begint dinsdag, dan gaan we naar San Diego!!! Legoland!!!! Ik tel de nachtjes:-)

Coyote gespot in de straat

Gisteren liet ik Vos uit met mama. De overbuurman, Paul wees ons een enorme roofvogel aan die recht tegenover zijn huis laag in een boom zat. Een hawk zei hij. Die pakt konijnen en ook kleine hondjes, zei hij en hij wees op Vosje. 'Be careful.' Hij zag wel meer rond zijn huis. Vorig jaar stond er een moose in zijn achtertuin. Een MOOSE!! Dat zijn hartstikke grote beesten. En ja, coyotes zijn er ook. ZIj lusten ook best een hondje of een kat hadden we al gehoord. Maar overdag zie je ze nooit. Wel af en toe een racoon, en verschillende soorten eekhoorns, herten en zelfs een bever. 's Avonds is het pas coyotetijd en mama zag er een gisteren. Rond middernacht liet ze Vos nog een keer uit. Bus wandelde mee. Ze vertelde dat vlakbij huis de hond en de kat ineens bleven staan en achterom keken. Dus keek ze ook en toen zag ze een herdershondachtig beest, grijzig van kleur, de weg oversteken. Van bos naar bos. 'Definitely a coyote', zei de buurvrouw vandaag. 'They walk here during the night.' Je kunt ze dan zelfs horen huilen. Gelukkig slaap ik dan.