White Mountains 2009

Jee, en nu zijn we alweer terug. Gisteren door de sneeuw terug naar Boston gereden. Daarna nog even bij Will langs en daarna nog geshopt. Op het vliegveld hadden we geluk: upgrade naar business class. Lekker tv kijken en slapen dus. Vandaag was het erg mooi weer in Dorking - wel 13 graden en een zonnetje. Met de honden en de katten gaat alles gelukkig goed - ze waren heel blij ons weer te zien. Ik vind het wel jammer dat het alweer voorbij is. Skien is echt cool.

Allerlaatstse ski-weekend?

Vrijdag regende het hier , maar sneeuwde het in de White Mountains. Het weekend zou mooi weer zijn. 'Zullen we gaan skien?' vroeg papa. 'Misschien is het wel de laatste keer van dit seizoen.' De Bartlett Inn werd verbouwd, maar in de cottages was nog plek. Dus gingen we zaterdagochtend heel vroeg weg. Om 12 uur stonden we op de ski's. Op de bergen van Attitash. Dat zijn de hoogste bergen om vanaf te skien in de White Mountains. Het kost je wel een half uur om naar beneden te gaan. Heel leuk. Zaterdag was het heel koud, wel -10 graden of zo. Gisteren was het warm, plus 8 graden ongeveer op de piste. De sneeuw was heel goed. Helemaal geen ijzige stukken meer. Helemaal fijn. Papa heeft een heel cool filmpje gemaakt, hij skide achter ons aan terwijl hij filmde. En het andere is lunchen met hamburgers. Nu hebben papa en mama spierpijn. Slappelingen zijn het, ik heb nergens last van.

Nog een White Mountain Skifilmpje:-)

En nog wat verhalen over onze skivakantie. We hebben weer Uno gespeeld in de Bartlett Inn en ik heb met Sam gespeeld. Sam is het dochtertje van de eigenaar van de Bartlett Inn. 's Avonds aten we steeds in de Red Parka, waar we ook een keer met opa Wout en oma Gepke hebben gegeten. Weten jullie nog? Dat eetcafe met nummerborden aan de muur. Het is daar altijd heel gezellig. Vooral woensdag was het er heel druk en moesten we aan de bar op een tafel wachten. Om de tijd te verdrijven, werden er lootjes uitgedeeld. Je kon skipassen winnen. Ik heb een pas gewonnen voor de Wild Cat Mountain! Daar gaan we dus over drie weken naartoe. Papa en mama hadden ook over apres-ski verteld, dat is iets drinken na het skien. Dat doen ze natuurlijk hier ook, maar het is wel anders, volgens papa en mama. Ik vind het leuk. Popcorn en rootbeer, grote tv's met extreme skiers en een meneer die liedjes zingt en iedereen zingt mee. Ik vind Sweet Caroline heel leuk van Neil Diamond en Sweet Alabama. Papa heeft de liedjes ook al op de I-Pod staan, zodat we het thuis ook kunnen zingen:-)

Skien White Mountains

Het skien was weer leuk. We zijn de eerste twee dagen naar Mount Cranmore geweest en de laatste dag naar de twee bergen van Attitash. Alle twee de skigebieden zijn vlakbij de Bartlett Inn, waar we ook met opa Wout en oma Gepke zijn geweest. Met mama deden papa en ik we de easy green en blue slopes en samen deden we de black slopes. Het was cool. Wel ben ik een keer hard gevallen. Net als mama. De slopes van Cranmore waren heel icy. Soms had je gewoon geen grip. Attitash was veel beter. Daar staan ook heel veel sneeuwmachines om extra sneeuw op het ijs te gooien. Dat was wel nodig, want donderdag was het -10 graden celcius in het skigebied. Zelfs papa moest een bivakmuts op, want het was gewoon te koud in de lift. Goggles, dat zijn skibrillen waren zeker de laatste dag nodig, toen het begon te sneeuwen. En ik had toen ook pads in mijn skiboots en gloves die uit zichzelf 6 uur warm blijven. Heerlijk. Skien is echt de allerleukste sport. Kijk maar op het filmpje

Again the heating...

broke down, maar wel in mijn vakantie. Gelukkig was het vandaag niet zo koud. Het was boven nul en zonnig, zodat het niet zo koud was als vorige week voor mama, maar toch. De reparatiemeneer kwam gelukkig vrij snel en 's middags was alles gemaakt. Kon ik gewoon met mijn vriendje Ben spelen thuis. Onze huisbaas Tri kwam ook nog langs. Nu is het lek in de kachel ook gemaakt. Hoeven we geen emmers water meer te legen. Het huis is weer lekker warm, klaar om morgen op vakantie te gaan. Skien bij Mount Washington!!

Dag opa Wout en oma Gepke

Kijk, daar zitten ze aan de rand van het voetbalveld. De Whales speelden tegen de Cheeta's. Opa Wout en oma Gepke kwamen er speciaal vroeg voor uit bed en dat op hun dag van vertrek naar Nederland. Ze hebben Cape Cod, de White Mountains, New York en nog veel meer gezien. Wel kostte het opa een tand in New York. Dat krijg je van veel hot dogs eten:-) Ik heb geen tijd om het afscheid vervelend te vinden, want vanavond ga ik naar mijn eerste Red Sox game! Dag opa en oma, tot in december!

Mount Washington

We waren in de zomervakantie al in de White Mountains. Omdat het daar zo leuk is, hebben we opa Wout en oma Gepke er mee naartoe genomen. Natuurlijk zijn we eerst naar de Lost River gegaan om door de grotten te kruipen. Oma deed er ook een paar, heel stoer van haar. Geslapen hebben we in een hele leuke inn. Opa en oma hadden een cottage. Dat is een klein huisje met een bed, een balkon en schommelstoelen. Er waren heel veel kinderen om mee te spelen en 's avonds was er vuurwerk, omdat er iemand jarig was. Daarna mochten we buiten marshmallows roosteren. De volgende ochtend zijn we Mount Washington opgereden. Dat is de hoogste berg in het noorden van Amerika, bijna 2000 meter, zei papa. De weg omhoog is heel stijl en eng. Er zijn geen muurtjes, dus je kijkt zo in de afgrond. Oma vond het heel eng. Ik ook een beetje. Beneden was het lekker warm weer, boven vroor het zowat en er stond een keiharde wind. Daar hadden we eigenlijk geen kleren voor bij ons. Dus het was snel uit de auto, papa en ik op slippers en korte broek, rennen naar het restaurant met uitzicht. En na de hotdog deze snelle foto. Opa en oma hadden het te koud, die liepen al door. Daarna hebben we nog wat watervallen bezocht. Ik ben 1 keer echt in de beek gegleden, waardoor mijn broek nat was en mijn schoenen, en een keer bijna. Beren hebben we dit keer niet gezien, en weer geen moose. Arme mama. Next time maybe!

Not moose, a bear!

Nou had ze al een coyote gezien, en een rabbit, racoon, eekhoorn en een hert, maar moose stonden nog hoog op het verlanglijstje van mama. De eerste dagen van de vakantie gingen we naar de White Mountains - weinig wit hoor, in vergelijking met de Mont Blanc vorig jaar - wel heel veel watervallen, spannende grotten en misschien wel moose. We zijn eerst naar de Lost River geweest. Mooie naam vind ik. Over de kloof met waterval zijn allemaal bruggen gebouwd en er zijn heel veel grotten die je kunt bezoeken. Alle grotten hebben namen. De spannendste was de lemon squeezer. Zo krap dat hele dikke mensen er niet doorheen kunnen, maar wij wel:-) Kruipend op ons buik, dat dan weer wel. En daarna wilde mama moose zien. Bij dusk en dawn kan dat, las ze in de reisgids. Dus wij bij dawn het bos in. Geen moose in sight, wel dacht papa na tien minuten lopen dat hij iets zag kijken naar ons. "Daar", wees hij. "Boven tussen de bomen, iets met oren." Mama keek ook, zoomde in met de camera en schrok. "Een beer," fluisterde ze. "Wegwezen!" Er zitten zwarte beren in Amerika en ook in de White Mountains. En wij hebben er een gezien. Gelukkig deed hij niks. Stoer is het wel.