Jee, en nu zijn we alweer terug. Gisteren door de sneeuw terug naar Boston gereden. Daarna nog even bij Will langs en daarna nog geshopt. Op het vliegveld hadden we geluk: upgrade naar business class. Lekker tv kijken en slapen dus. Vandaag was het erg mooi weer in Dorking - wel 13 graden en een zonnetje. Met de honden en de katten gaat alles gelukkig goed - ze waren heel blij ons weer te zien. Ik vind het wel jammer dat het alweer voorbij is. Skien is echt cool.
Zo heet het. Vandaag kwam het pakje. Niet met het boek van Annet erin, maar met een dun boekje waarin wordt verteld over Annets boek. Voor wie het niet weet: Annet is mijn tante. En zo'n dun boekje is een brochure. Er staat een hele grote foto van Annet in. Mama las voor uit de brochure waar Annets boek over gaat. Er is een meisje dat op duikvakantie gaat. En dan is ze ineens verdwenen. Niemand kan haar vinden. Will luisterde ook mee. Hij denkt dat een seamonster het meisje heeft opgegeten. Een giant octopus. We vinden het heel spannend, maar we weten pas over twee maanden wat er met het meisje is gebeurd. Dan pas kun je Vuurkoraal kopen. Maar misschien wil Annet het me volgende maand wel vertellen, stiekem. Nu maken Will en ik vast reclame voor haar:-)
Eigenlijk heb ik niets verteld over Halloween, dus dat wil ik nog wel even doen. Gisterenavond was er ook geen tijd meer voor, want we gingen pas om half tien bij Will weg. Will is mijn vriendje. Hij zit in mijn klas. Hij was verkleed als een Dementor uit Harry Potter. Heel eng. Nadat we pizza hadden gegeten bij Tina - dat is ook een moeder van iemand op school en ze had wel 25 kinderen uitgenodigd en mischien wel net zoveel grote mensen - hebben Will en ik samen 'trick or treat' gelopen. Dan ga je verkleed langs alle deuren met een zaklamp en een tas voor het snoep dat je krijgt als je aanbelt. Als de deur opengaat zeg je 'trick or treat', en dan krijg je snoep. Heel veel. Zelfs hele grote chocoladerepen, marsen en andere candybars. Heerlijk. En als dank roep je 'Thank you. Happy Halloween.' Alle huizen waren versierd. Voor de deur stonden pumpkins met scary faces en lichtjes erin. En spinnenwebben, spinnen, skeletten, zombies, fogmachines en angstig schreeuwende stenen. Heel spannend. Het mooiste 'haunted house' had Will's moeder Jane gemaakt. Met een huisje waartegen een auto was gecrasht, een zombie in een slaapzak en een heel kerkhof. Een steen die als je langsliep riep ' Go awaaaaayyyyyy' Een fogmachine en de i-pod speelde buiten met griezelmuziek. Heel geweldig allemaal. Je ziet het huis op de foto. Als er een prijs te verdienen was voor het engste huis had Will's huis het moeten krijgen. Toen WIll en ik twee straten hadden gelopen, hadden we een zak vol snoep en waren we moe. We zijn toen bij Will de buit gaan bekijken. We mochten ook al van ons snoep eten. En toen kwam Henry thuis met een sloop vol snoep op zijn rug. Henry is Will's oudere broer van 9. Hij was voor het eerst alleen met vriendjes gaan 'trick or treaten'. Papa en mama waren met Will en mij meegelopen. Henry was helemaal naar onze straat geweest, naar Waban Av. om te kijken of Jason Varitek ook aan 'trick or treat' deed. Varitek is de catcher van de Red Sox. En hij was thuis. Henry vertelde dat hij voor de deur in zijn 'rock' zat met een enorme schaal snoep. Hij had Henry ook een handtekening op zijn groene spookhandschoen|
|
