I Amsterdammer

Vandaag is de 'luchtvracht' aangekomen. Een stuk of 20 dozen met spullen uit Bussum. Er waren heel veel dozen met speelgoed. Vooral knuffels - mijn hele bed ligt vol. Verder zijn alle keukenspullen er en hebben we al onze kleren weer. De rest komt over een paar weken, met de 'zeevracht'. De keuken ziet er alweer een beetje uit zoals in Bussum. Mama heeft een ingelijste kaart boven het keukenraam gehangen. I Amsterdammer. Dat ben ik dus. Papa en mama zijn gewoon Rotterdammers. Ik ben de enige echte Amsterdammer hier.

Gamen met een knuffel!

Op de foto zie je Flappie. Hij is mijn Webkinz-toy. Een toy is speelgoed. Je weet wel, van Toy Story. Dat betekent Speelgoed Verhaal. En Webkinz is ook een internetsite, waar je knuffel een eigen huisje heeft. Op de site zie je alle knuffels die je kunt verzamelen. Ze zijn echt cool en lief. Iedereen heeft ze op school.

Bij de knuffel zit een code waarmee je kunt inloggen op Webkinz.com. En dan komt je knuffel tot leven op internet. Het is een soort tamagotchi. Dat is een moeilijk woord voor een knuffel waar je voor moet zorgen. Anders gaat hij dood. Flappie heeft een eigen huis op Webkinz. Ik kan het huis steeds mooier maken en lekker eten kopen voor Flap in de Webkinz-winkel. Om geld daarvoor te krijgen, moet ik - heeeeel vervelend:-) - allerlei games doen, met heel veel levels. Het is echt heel leuk.

Ik vind het jammer dat jullie in Nederland niet met Webkinz kunnen spelen. Ze zijn alleen in Amerika te koop. Papa en mama hebben bedacht dat we een knuffel 'adopteren' voor de Vondelschool. Dan zetten we de naam en inlogcode met een foto van de knuffel op mijn blog - dan kunnen jullie er ook mee spelen. Meer hierover binnenkort.

Was ik maar Spiderman...

Vanavond in bed dacht ik dat ik een vallende ster zag. Dan mag je een wens doen. Ik wenste dat ik terug in Nederland was. Ik kneep mijn ogen dicht, maar toen ik ze opendeed was ik nog steeds in Amerika. Ik had natuurlijk een vliegtuig gezien, geen ster. Was ik Spiderman maar. Dan schoot ik een web, waarmee ik over de zee kon slingeren, naar huis. Ik zou zo graag weer met mijn vriendjes willen spelen, vriendjes die ik kan verstaan....

Easter Egg hunt

Vanmiddag was echt leuk. We hebben eerst Vos uitgelaten. Langs de river. Die heet Charles river. Daarna zijn we naar Tommy gereden. Daar waren andere kindjes. We mochten paaseieren zoeken - dat heet hier Easter Egg Hunt. Er waren er echt heel veel. Alle snoepjes zaten in wat grotere plastic eieren. Anders zouden de eekhoorns (squirrels) ze opeten. We hadden allemaal een mand vol snoep. Daarna hebben we de hele middag gespeeld, terwijl papa en mama aan tafel lekkere dingen dronken en aten. Nu slapen. Het is al half negen en morgen is er weer school.

Wat echt raar is: er wonen hier alleen maar grote honden. En die blijven zonder, halsband, precies in hun tuin. Ze durven niet op de stoep te komen, wat er ook gebeurt. Ze hebben een soort onzichtbaar hek - Tommy's hond heeft dat ook. Die heet Rocky en sloopt alles in de tuin. Als hij probeert van het terrein af te komen krijgt hij een schok. Na een paar maanden kan het hek weg, en blijft de hond in de tuin. Echt raar. Vos loopt gewoon alle tuinen in, en de honden durven hem niet te achtervolgen. Die zijn echt verbaasd dat hij gewoon door hun onzichtbare hek heen kan rennen. O ja - ik had de meeste eieren gevonden.

Happy Easter / Vrolijk Pasen!

Vandaag is het Pasen. Op zich doen Amerikanen daar niet zoveel aan. Hier en daar zie je een paasboom in een voortuin, en in sommige winkels verkopen ze paaschocola en andere paasspulletjes. Morgen is er gewoon school. Toch hebben we lekker eieren geverfd - ze waren drooggekookt, dus hadden we precies drie gelukte. De verf is hier een stuk sterker dan in Nederland, dus lopen we met gekleurde vingers de hele week. Vanmiddag gaan we naar Tommy. Zijn papa en mama zijn Engelsen en zij vieren ook Pasen. We zitten lekker binnen in de zon - buiten is het nog te koud, maar niet zo koud als Annet en Domi denken, de sneeuw is alweer gesmolten. Vos vindt de geverfde eieren lekker - hij likt er steeds aan. Vrolijk Pasen voor iedereen in Nederland (en Amerika, hier zeggen ze Happy Easter)

'Sweety French Fry'

Jee, alweer de tiende dag in Amerika. Deze week ging ik voor het eerst naar school hier. De school heet Angier en is ongeveer 800 meter van ons huis in Waban. Mijn juf is Miss Bruno. Ze heet Vicky, maar in Amerika mag je je juffie niet bij de voornaam noemen. De eerste dag, dinsdag, was heel spannend. Papa en mama mochten met mij in de klas de les volgen. Echt anders allemaal. Als je binnenkomt draai je het bordje met je naam erop om. Daarna pak je een kussen en een boek en ga je in de kring zitten. Als de bel gaat ruim je alles op, en dan gaan we de kalender verzetten. En alle dagen dat we al op school zitten tellen. Dat waren er meer dan honderd! Het gekste is dat alle kindjes gaan staan en dan trouw zweren aan de Amerikaanse vlag. Ik hoefde niet per se mee te doen gelukkig.

Woensdag was ineens heel anders. We kregen muziek en de muziekjuf ging keihard op de piano spelen enzo. Die dag ben ik maar een half dagje naar school gegaan. Donderdag was wel weer leuk. Ik had mijn eerste 'play date'. Dat betekent gewoon dat je een vriendje mee naar huis neemt om te spelen. Mijn vriendje heet Tommy. Hij komt ook uit Europa, uit Engeland. Wat echt cool is, dat hij op precies dezelfde dag geboren is als ik: 29 december 2000. Morgen gaan papa, mama en ik paasbrunchen bij Tommy en zijn ouders. Daar zijn ook nog meer kindjes uit mijn klas. Best leuk, ook al versta ik ze nog niet.

Vandaag ben ik met Mama, Papa en Vos naar Concord gereden. Daar kan Vosje vrij rondrennen en is het erg mooi (en ook erg koud). Ik noem Vosje 'Sweety French Fry'. Heel veel oude vrouwen noemen mij 'Sweety'. In het vliegtuig, in de supermarkt en ook de moeders op school. 'Sweety' betekent schatje. Ik noem Vosje altijd Schatje Patatje. In het Engels wordt dat 'Sweety French Fry', grappig he?

We zijn er - en Bus, Bo en Vos ook

Afgelopen donderdag zijn we in Boston geland. Het ging best snel, en het was nog licht toen we aankwamen. In Nederland sliepen al mijn vriendjes toen al lang, want het is daar zes uur later. Ik werd wel midden in de nacht wakker. Dat heet 'jet lag'. Best grappig. De beesten kwamen een dag later. Ik ben heel blij dat ze ook hier in Amerika zijn. Heel grappig: Vos heeft ook een jet lag. Ze wordt om half twee in de nacht wakker en dan moeten papa of mama haar even uitlaten. Zij vinden het niet echt grappig. Vos kan hier los in de tuin lopen. Alleen zijn hier ook echte vossen en zelfs coyotes, een soort wolven. Het leukste vindt ze de grijze eekhoorns in de tuin. Het zijn er echt heel veel en ze zijn heel snel. Wat wel cool is dat we wel 13 kindertv kanalen hebben, en dat je de tv op pauze kunt zetten. Vandaag gaan we in de buurt naar een echte dinovoetstap kijken. De zon schijnt hier gelukkig al de hele week. Over twee nachtjes ga ik hier naar mijn nieuwe school. Bah.