Mont St Michel en D-Day

Vanuit Cassis gingen we terug naar Engeland via Normandie om daar vandaan de nachtboot te nemen. Maar eerst zijn we nog naar Mont St Michel geweest. Dat is een klooster op een rots in zee. Bij hoog water is het klooster bijna helemaal omringd door water, en bij laag water kun je er wadlopen. Ik heb het ook een stukje geprobeerd. Zitten je voeten gelijk vol met sticky dikke grijze blubber. Bleh. Papa wilde mijn voeten afspoelen in de WC van het klooster, maar we werden weggestuurd. Gelukkig was er buiten bij het politiebureau wel een openbare kraan. Had ik weer schone voeten. En konden we crepes eten, jammie, en rondkijken op de rots. Het dorpje aan de voet van het klooster lijkt een beetje op de wegisweg straat van Harry Potter. Allemaal oude huisjes, kerkjes en beelden. En ook heel veel souvenierwinkeltjes.'s Avonds is het er sprookjesachtig. Dan is het klooster net het kasteel van Doornroosje uit Disneyland, vonden papa en mama. We zijn er ook in geweest, een hele rondleiding met audio guide. Maar wat ik veel cooler vond, is dat de stranden in de buurt de D-Day stranden zijn. Ik heb er al veel over gelezen in mijn Horrible History Books. We hadden alleen niet zoveel tijd meer om naar de stranden te gaan. Maar Normandie is best dichtbij met de boot, dus we hebben afgesproken dat we volgend jaar er een keer gaan kijken.

Cassis in de Provence

Papa en mama kwamen me ophalen om op vakantie te gaan. Ik logeerde bij opa Wout en oma Gepke in Nederland. Via Beaume zouden we naar Zuid Frankrijk gaan. Beaume ligt halverwege. En papa en mama wilden het bezoeken omdat er een oud ziekenhuis staat. Het bijzondere dak zie je op de foto. Het ziekenhuis is ook best mooi, maar het was ook heel warm in Beaune. Wel 38 graden, en we sliepen in een heel oud spookachtig hotel. Papa en mama vonden het prachtig, maar ik vond de oude kelder met Romeinse muren griezelig om in te ontbijten. En onze kamer was heel heet, zonder airco. Gelukkig hadden we ventilators bij ons. Die hadden we ook nodig in Cassis, want het bleeft tegen de 40 graden. In Cassis staat het huisje van Domi's familie. Ik was er al eens geweest, en in mijn herinnering was het er heel fijn met een wijngaard en de zee. En dat is er natuurlijk nog steeds, kijk maar op de foto waar mijn vader voor het huisje zit, maar ik vond het toch wel heel jammer dat er helemaal geen tv of Xbox was. We hebben er wel wat op gevonden. Ik had heel veel dvd's bij me voor onderweg. Met behulp van de auto-accu en de auto dvd-speler, kon ik 's avonds toch film kijken, lekker liggend in de achterbak van de auto op tuinkussens met zelfgemaakte popcorn. Best fijn na een dag zwemmen.

Zomer in en rond Dorking....

Tja, wat deden we allemaal deze zomer vlakbij huis. Twee weken zeilkamp met Henry. Iedere middag zeilen om ons zeilbrevet te halen. Dat was in Redhill. Dan moest ik een wetsuit aan en een reddingsvest. Best cool. Henry en ik hebben allebei ons dinghy sailing 1 en 2 gehaald. Dat betekent dat we met z'n tweeen een zeilboot kunnen besturen en de zeilen kunnen bedienen. En mijn moeder liep tijdens zeilles rond het meer met Thumper. Volgend jaar gaan we verder voor ons dinghy 3 diploma, dan mag je alleen in de boot. Verder zijn we naar London geweest, naar de Tower, en naar Hampton Court. Dat is net als de Tower ook een van de kastelen van Henry VIII, je weet wel die Engelse koning die veel van z'n vrouwen heeft laten doodmaken. Toen we in Hampton Court waren, liep er een ongevaarlijke double van hem rond. Papa is met hem op de foto gegaan. Thuis heb ik experimenten gedaan uit het boek van Richard Hammond, dat is die man van Top Gear, maar op de BBC heeft hij ook een kinderprogramma: Richard Hammonds Blast Lab. Dat doet hij allemaal experimenten. Ik heb een boek met zijn recepten. Dus we hebben green slime gemaakt, samen met Danielle, mijn nicht. En ook nog een lavalamp met water, olie, zout en food colouring. Ik ben ook nog in Legoland geweest en in de Enchanted Forest. Allemaal heel leuk. En tot slot hebben we natuurlijk ook iedere dag gewandeld met onze honden: Thumper en Vos, die pas nog 2 familieleden tegenkwam die sprekend op haar lijken:-)

Prize Giving Belmont

Aan het eind van het schooljaar worden er prijzen uitgereikt aan kinderen die iets goed hebben gedaan. Je kunt goed zijn in een sport, in reading, maths, of goed in achievements, behavior and those sort of things. Het duurde best lang, want er waren lange speeches van verschillende mensen. Dat was wel saai. En dat op je vrije zaterdag. De year 8th's namen afscheid, en een van hen hield ook een voordracht. Het was heel mooi. Hij herdacht Jake. Dat is een jongen die in zijn year 4 - 4 jaar geleden - heel ziek werd, hij had kanker, en uiteindelijk is Jake dood gegaan. In de tuin van school hebben we een bankje, een prieel waarop Jake's naam staat. De year 8th jongen moest huilen toen hij erover vertelde. Iedereen was stil. En toch wist hij zijn speech af te maken. Echt heel knap. Daarna kwamen de prijzen voor mijn klas aan de beurt. Heel spannend. Cool was dat we allemaal een prijs kregen. Ik kreeg een boek over de Egyptenaren. En nu kan de vakantie beginnen:-)

Sportdag Belmont

Stoeltjes aan de kant met Pim's nippende ouders erop, die bij elke race harder aanmoedigden. Sportdag. De Belmont huizen tegen elkaar. Lions tegen de Eagles. Hardlopen, estafette lopen, touwtrekken - en dat laatste heet dan tug-of-war in het Engels. Ik werd steeds tweede met hardlopen. Mijn vriendje Henry is ontzettend snel. Uiteindelijk wonnen de Lions. Ik ben een eagle, dus dat was not so good. Maar er was genoeg afleiding. Ouders deden ook nog een race tug-of-war. Ook mijn moeder. En de vaders deden nog een sprintje. Daarna werden de medailles uitgereikt. Jammer genoeg begon het toen te regenen. Maar de prijsuitreiking ging gewoon door. Ouders en teachers stonden droog onder een afdak of onder een paraplu, en alle kinderen werden nat.

Wimbledon en Bionicles

Op tv zie je Federer, dat schijnt een van de tennishelden te zijn. Ik geef er niet zo om. Ik heb bionicles gebouwd. Ik heb ze herontdekt, toen ik van de week twee bionicles heb gekocht in Legoland. Met mijn moeder heb ik alle oude bouwplaten opgezocht van mijn bionicles, plus alle stukjes. En terwijl mijn ouders Wimbledon keken, zette ik bionicles in elkaar, terwijl Thumper en Bo meekijken.

Legoland with Tommy

Morgen vliegt Tommy terug naar Boston, en vanmiddag heeft hij een etentje met tantes en zijn oma in London, want zijn ouders zijn Brits. Maar voordat we afscheid moesten nemen, gingen we een paar uurtjes naar Legoland. Het was geweldig. Vooral omdat Tommy er was, maar ook omdat het zo stil was en heel erg mooi weer. Er waren helemaal geen lines bij de attracties, omdat iedereen nog op school zit. Ik mocht van mijn ouders twee dagen van school wegblijven omdat Tommy kwam, anders had ik hem niet kunnen zien. En zo vaak komt er geen beste vriend uit Amerika langs. Dus konden we in de lasergame van de Farao's, de Vinking ride en alle rollercoasters. It was so cool. En jammer genoeg veel te gauw voorbij. Ineens waren we weer terug bij de ingang, en moest Tommy weg. Daarna was legoland helemaal niet leuk meer. Ik had geen zin meer in nog meer attracties. We zijn naar huis gegaan. Ik mis Tommy heel erg. Kon ik maar weer terug naar Amerika.