We don't know yet. Morgen hebben we nog een laastste beetje normale dag in Boston, maar overmorgen komen de movers. Ik heb al stickers in mijn kamer wat met lucht- en wat met zeevracht naar Engeland moet. Niet leuk. Gelukkig heb ik nog zwemles deze week. En morgen speel ik misschien bij T.J. en heb ik een sleep over bij Will. Dat voelt tenminste normaal. Morgen gaan ook Vos, Bus en Bo naar de kennel. Volgende week zijn ze al in Nederland, terwijl wij op vakantie zijn aan de andere kant van Amerika. Dat is best gek. En ik zal ze heel erg missen, want ze mogen Engeland pas januari in. Stomme Engelsen. De foto's zijn van toen alles nog normaal was. Gewoon dagje Boston, nou gewoon. Het weer is een beetje van slag. Every day thunderstorms. We aten bij Joe's aan de haven en toen ging het regenen. Wij met ons bord naar binnen. En toen barstte het los. Hagelstenen zo groot als stuiterballen in zee, niet normaal. Na een kwartiertje was het droog. En kwam iedereen weer naar buiten. Wij ook.
Toen Vosje en de katten niet gelijk mee mochten naar Engeland was ik best wel verdrietig. Ze zijn in quarantaine. Zo heet dat met een moeilijk woord. Ze mogen pas in januari Engeland in. De poezen zijn in een kennel met een tuin. En Vosje logeert zolang bij Pepper. Dat is de hond van mijn oom en tante in Nederland. Ze heeft het daar best heel fijn. Ze heeft een vriend en ze mag op Marittes bed slapen. Als ze thuiskomt mag ze ook op mijn bed slapen en dan hebben we ook nog een verrassing voor haar: een vriendje. Ik mag van papa en mama een hondje uitzoeken. De hond van mijn vriendje Adrian heeft 9 puppies. Ze zijn heel lief. En heel erg klein. Het zijn 8 jongens en 1 meisje. Op de foto zijn ze nog maar twee dagen oud. Ze hebben hun ogen nog dicht. Hun moeder is een labradoodle, dat betekent dat ze half poedel en half labrador is. Hun vader is een labrador. Ik ben benieuwd hoe de puppies er binnenkort uitzien. Heel gek dat ze over een paar weken al groter zijn dan Vosje.
