..zo heet tweede Kerstdag in Engeland. Ik dacht eerst dat de naam met boksen te maken had, maar het gaat om dozen. Vroeger werden de resten van het kersteten in boxes gedaan en uitgedeeld aan de arme mensen. Dat hadden wij nog niet kunnen doen. Ons Kerstdiner was juist vandaag. Opa, oma, Annet en Domi kwamen. Papa en ik hebben ze van het vliegveld gehaald. Daarna was het lunchen thuis. Zoals de Engelsen dat doen met Christmas Crackers. In de crackers zitten papieren kroontjes, een cadeautje - dit keer fluitjes - en riddles - meestal flauwe moppen, maar wel leuk. Daarna hebben we - jippie - weer kerstcadeautjes uitgepakt. Toen zijn we gaan lopen naar Box Hill. Zo heet de heuvel tegenover ons huis. Het laatste stuk is heel stijl. Opa en oma zijn toen met papa teruggegaan, maar Annet en Domi, mama en natuurlijk Thumper en ik zijn naar boven geklommen. Jammer genoeg was de ijsboer er niet boven op de berg. Thuis kreeg ik toen een ijsje. Het kerstdiner was heel leuk, maar niet zo lekker. Lamsbout, bleh en ook wel zielig zo'n lammetje. Maar de crackers enzo waren wel weer erg leuk. En ik kon lekker met mijn nieuwe speelgoed spelen en film kijken. Was het maar altijd Kerstmis.
Mijn ouders hadden dan wel gezegd dat ik bijna geen cadeautjes van Santa zou krijgen. Ik had al gehad van Sint zeiden ze. Sint en Santa hadden dat zo afgesproken. Ik vond dat best lastig, want iedereen had het over cadeautjes onder de boom. En ik had films gezien met Santa en de reindeers en heel veel cadeautjes, dus ik vond het wel jammer dat ik alles al had gehad van Sint. Er zou wel een cadeautje komen zeiden mijn ouders, maar dat was het dan. Toch hebben we op kerstavond magic reindeerdust bij de voordeur gestrooid. Dat is suikerig poeder om de rendieren te lokken. En natuurlijk een bakje melk met koekjes voor Santa bij de haard. Ik kon mijn ogen niet geloven de volgende ochtend. Onder de kerstboom lag het vol met cadeautjes. Er waren natuurlijk de pakjes voor opa en oma en Annet en Domi, die we zelf hadden ingepakt, maar er waren ook heel veel onbekende pakjes. Werd het toch nog een kerstmis zoals ik had gehoopt. En Thumper heeft het restje melk en de koekkruimels opgelikt die Santa had laten liggen.
Dit is mijn weblog. Ik woon in Dorking, dat ligt vlakbij London. Daarvoor woonde ik in Waban. Dat ligt vlakbij Boston, in Amerika. En daarvoor woonde ik in Bussum, in Nederland. Ik schrijf af en toe iets over mijn belevenissen in Dorking, over mijn honden Vos en Thumper, over London, New York, California en nog veel meer.