Eerst dacht ik dat met een Bonfire gewoon takken in de tuin werden verbrand. Dat is het ook wel, want hier kun je geen groenafval buiten zetten. Maar de echte Bonfire Nights zijn deze maand. Dan wordt er een pop door het dorp gedragen door mensen in rare costumes van vroeger. En er is ook duivel bij in een vuurrood pak. Die duivel hijst de pop op een enorme brandstapel, waarna alle mensen van het dorp de takkenbos in de brand steken met fakkels. Tenminste zo ging dat gisteren, in
Brockham. Daar wordt elk jaar het grootste Bonfire van Engeland gehouden. De pop die in de brand gaat, heet
Guy, naar een meneer die 400 jaar geleden heeft geprobeerd de Engelse koning dood te maken. Hij werd betrapt en zelf dood gemaakt. En daarom moet hij branden in de hel. Brockham is een half uur lopen van ons huis. Er waren heel veel mensen onderweg in het stikdonker. Wij hadden flashlights bij ons. En dat was maar goed ook. Het had hard geregend en overal waren grote plassen. Heel wat mensen zonder zaklamp glibberden zo de plassen in en hadden natte voeten. Wij lekker niet. In Brockham op de Village Green was een enorme stapel takkenbossen neergezet. En tenten met burgers en hot dogs - net Amerika:-) Terwijl we nog aan het eten waren, kwam de optocht aan met de pop en heel veel fakkels. De pop was meters hoog en het was best lastig om hem op die hele hoge brandstapel te krijgen. Toen de pop vast gebonden was en de duivel weer beneden, staken alle mensen die een fakkel bij zich hadden de brand in de stapel hout. Volgend jaar neem ik ook een fakkel mee, want dat was best een spannend gezicht. Jammer genoeg begon het toen weer te regenen. Niet erg voor ons, want we hadden regenkleren aan, maar de stapel rookte heel erg. Toch ging het vuur snel, binnen een kwartier brandde Guy. In zijn lijf waren firecrackers verstopt, net alsof hij gilde. Eigenlijk best zielig, maar ook heel spannend. Toen Guy eenmaal goed brandde werd er een enorm vuurwerk afgestoken, volgens papa en mama het mooiste dat ze ooit hebben gezien.
Het was Halloween night, en we wilden eerst Halloween thuis vieren, maar bijna iedereen was weg. En in Engeland doen ze niet zoveel aan trick or treat, dus stelde de vader van Henry voor om naar de Ripley bonfire te gaan. Nu hoeft een bonfire niet zo van mij. Vorig jaar in Brockham vond ik het haast eng, die arme Guy Falkes pop die verbrand werd. Maar goed, we gingen. En het viel erg mee. Er werd geen pop verbrand, dat was al fijn, er was gewoon een groot vuur, waar we vlakbij konden komen. En het was lekker weer, geen regen zoals vorig jaar. En Henry en ik kregen light sabres, waar we heel erg veel mee gevochten hebben. Daarna was er vuurwerk, en toen de fun fair. Dat betekent kermis. Je kon frogs hengelen, altijd prijs, of ducks. Wij hebben frogs gedaan, ik koos een knuffel en Henry een gun. Daarna zijn we in het bewegende huis geweest en in een spookhuis, met een enorm maze van glas en heel veel spinnenwebben en donkere gangen. Tot slot was er natuurlijk een suikerspin, dat heet hier cotton candy. Het was helemaal fijn.
